نماد: لباس

لباس در خواب بر دین، دنیا، تقوا و عمل انسان دلالت دارد. بهترین لباس‌ها سفید هستند و بر صلاح در دین و دنیا دلالت دارند. اما لباس سیاه، برای کسی که در بیداری به پوشیدن آن عادت دارد، بزرگی و مال است، و برای کسی که عادت ندارد، غم و اندوه است. لباس سبز بر دین، عبادت و خیر برای مرده و زنده دلالت دارد. لباس زرد بر بیماری و ضعف دلالت دارد. لباس نو برای مجرد ازدواج، برای متأهل فرزند، و برای فقیر ثروت است.

لباس بر پوشش انسان در دنیا و دینش دلالت دارد. هر کس ببیند که لباسی نو و گشاد می‌پوشد، وسعتی در دین و دنیایش است. لباس پاره بر پارگی دین یا حال، یا بر فقر و نیاز دلالت دارد. شستن لباس بر توبه از گناهان و زوال غم‌ها دلالت دارد. لباس ابریشمی برای مردان بر ولایت و رفعت همراه با فساد در دین، اما برای زنان بر ازدواج، رفعت و شادی دلالت دارد.

لباس به مرد تعبیر می‌شود، و هر چه در آن از خوبی یا بدی یا پارگی دیده شود، تعبیرش به بیننده خواب در دین و دنیایش بازمی‌گردد. هر کس ببیند که لباس‌های فاخری بر تن دارد، رفعت و عزتش زیاد می‌شود. لباس کوتاه بر کوتاهی در دین دلالت دارد. هر کس لباس زنانه بپوشد، دچار غم، خواری و ترس می‌شود. هر کس لباسی بپوشد که شایسته‌ی او نیست، کاری را بر عهده می‌گیرد که اهل آن نیست. لباس خیس، سفری دشوار است.