معلومات الحلم
عام
۱ اردیبهشت ۱۴۰۴ ساعت ۱۰:۰۰
نص الحلم:
خواب دیدم در سجده خود در اتاق تاریکی بسیار گریه میکنم و وقتی سر برداشتم، سپیدهدم را دیدم که طلوع کرد و نور آن اتاق را پر کرد.
التفسير:
گریه در سجده در تاریکی، اوج فقر در برابر خدا و پناهبردن به او در لحظات سختی است. طلوع سپیدهدم و پراکنده شدن تاریکی، تجسم کلام اوست: «آیا سپیده دم نزدیک نیست؟». این رویا، پایان مرحله آزمایش سخت و غمها را نوید میدهد و اینکه گشایش الهی فرا رسیده و آرزوهای بیننده خواب محقق میشود و وضعیتش به خوشبختی، روشنایی و آسانی تبدیل میشود.